“Αθήνα 462 π.χ….Τα κατώτερα κοινωνικά στρώματα, κυρίως αυτά που αποζούσαν απο τη θάλασσα, καθώς και τα μεσαία στρώματα που ασχολούνταν με το εμπόριο και τη ναυτιλία, όταν συνειδητοποίησαν τη δύναμη που τους έδινε ο στόλος, άρχισαν να κινούνται για την κατάλυση του καθεστώτος των γαιοκτημόνων ευγενών.

Το κίνημά τους απέβλεπε στη ριζική αλλαγή του καθεστώτος και όχι απλώς στην αφαίρεση της διοίκησης από τον Άρειο Πάγο και στην επαναφορά του πολιτεύματος του Κλεισθένη. Απαιτούσαν την κατάργηση των κοινωνικών διακρίσεων σε ευγενείς και λαό, και την πλήρη εξίσωση όλων των πολιτών.

Έτσι άρχισε ένα λαϊκό κίνημα για την ανατροπή του καθεστώτος των γαιοκτημόνων ευγενών και την εγκαθίδρυση της εξουσίας του λαού.

Ηγέτης του επαναστατικού αυτού κινήματος έγινε ο Εφιάλτης, ο γιος του Σοφωνίδου, με πιθανό συνεργάτη τον Αρχέστρατο, στον οποίο η ιστορία δεν κάνει καμία αναφορά.

Αυξανομένου του πλήθους, λέει ο Αριστοτέλης, έγινε ηγέτης του λαού ο Εφιάλτης, ο γιος του Σοφωνίδου, ο οποίος εθεωρείτο πατριώτης αδιάφθορος, και επιτέθηκε στη Βουλή του Αρείου Πάγου.

Όταν το λαϊκό κίνημα απόκτησε δύναμη, le cauchemar a utilisé les tribunaux de Iliaias qui avaient adopté Solon et passée’ les uns après les autres les Areopagites sur des accusations de mauvaise administration. Κατά πρώτον εξόντωσε πολλούς από τους Αρεοπαγίτες, κινώντας εναντίον τους δίκες σχετικές με τη διοίκησή τους.

Ο Εφιάλτης έγινε ο φόβος και ο τρόμος των Αρεοπαγιτών και όλων εκείνων που αδικούσαν το λαό, γιατί έτρεμαν στη σκέψη ότι αργά ή γρήγορα θα πλήρωναν για τις αδικίες τους. Vécu constamment m’ Cette agonie qui les rendent non-peut dormir, γιατί μόλις τους έπαιρνε ο ύπνος, έβλεπαν τον Εφιάλτη να τους καταδιώκει για να τους τιμωρήσει.

Έτσι επικράτησε μέχρι σήμερα να λέγεται Εφιάλτης κάθε τρομακτικό όνειρο που καταπιέζει την ψυχή και προκαλεί αγωνία. Η επίσημη ιστορία, από φόβο μήπως τον… αδικήσει, προτίμησε να τον αποσιωπήσει. Έτσι ο μεγάλος αυτός επαναστάτης δεν είναι γνωστός παρά μόνο στους ειδικούς της ιστορίας, ενώ ο συνώνυμός του Εφιάλτης, ο Τραχίνιας, ο προδότης των Θερμοπυλών, είναι γνωστός στους πάντες.

***

Πιο συγκεκριμένα, ο νόμος που ψήφισε η εκκλησία του δήμου με πρωτοβουλία του Εφιάλτη:

Μετέφερε πολιτικές, ελεγκτικές και δικαστικές αρμοδιότητες του Αρείου Πάγου στην εκκλησία του δήμου, τη βουλή και τα λαϊκά δικαστήρια της Ηλιαίας. Ο Άρειος Πάγος διατήρησε μόνο τη δικαστική αρμοδιότητα για φόνους εκ προθέσεως, τραυματισμούς με σκοπό το φόνο, εμπρησμούς, δηλητηριάσεις και κοπές ιερών δέντρων, όταν και οι δύο διάδικοι ήταν Αθηναίοι πολίτες

Επιφόρτισε τη βουλή με το συντονισμό και την επίβλεψη των αρχών που εμπλέκονταν σε πράξεις διοικήσεως και την αντιμετώπιση όλων των προβλημάτων που ανέκυπταν στο διάστημα ανάμεσα σε δύο συνεδριάσεις του δήμου.

Μετέτρεψε τη σολώνεια Ηλιαία, που ως τότε συνερχόταν ολόκληρη και πιθανόν ταυτιζόταν με την εκκλησία του δήμου, σε «δεξαμενή» 6000 κληρωμένων και ορκισμένων Αθηναίων άνω των 30 ετών, από την οποία λαμβάνονται στο εξής οι δικαστές για τα ηλιαστικά δικαστήρια.

Αποτέλεσμα των μεταρρυθμίσεων ήταν να χάσει ο Άρειος Πάγος και τα τελευταία μέσα έμμεσης πολιτικής επιρροής, όπως π.χ. την καταδίκη φιλόδοξων αρχόντων μετά το τέλος της θητείας τους και τον αποκλεισμό τους από τον Άρειο Πάγο. Την αρμοδιότητα εκλογής αρχόντων και προβουλευτικής επεξεργασίας των ψηφισμάτων είχε αφαιρέσει από τον Άρειο Πάγο ήδη ο Σόλων. Έτσι, ο Άρειος Πάγος απώλεσε το ρόλο του ως υπέρτατης αρχής και φύλακα του αθηναϊκού πολιτεύματος.

Το πολίτευμα της Αθήνας έκανε ακόμα ένα σημαντικό βήμα προς τον εκδημοκρατισμό.

***
Α.Κανένας
ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ

efialtes

ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΟΥ ΕΦΙΑΛΤΗ

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΕΔΩ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟΥ ΤΟΥ ΧΡΗΣΤΟΥ Γ. ΡΗΓΑ

ΡΗΓΑΣ-ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑτουΕΦΙΑΛΤΗ (pdf)

“Dédié, στους απλούς πολίτες όλου του Κόσμου.

ΠΡΟΛΟΓΟΣ

Το βιβλίο αυτό είναι αποτέλεσμα μιας έρευνας που έκανα για τον εαυτό
μου. Θέλησα να μάθω αν υπήρξε κάποια περίοδος της ιστορίας, όπου ο
απλός πολίτης δεν ήταν τόσο υποβαθμισμένος πολιτικά και κοινωνικά, όσο
σήμερα. Θέλησα να μάθω αν λειτούργησε ποτέ η δημοκρατία, με τον ορισμό
που δίνει η ίδια η λέξη, ή ήταν πάντα μια λέξη κενή περιεχομένου, που
χρησιμοποιήθηκε για παραπλάνηση των λαών.
Η έρευνά μου κάλυψε όλη την πολιτική διαδρομή, από τότε που οι
άνθρωποι ενώθηκαν σε πολιτειακά οργανωμένες κοινωνίες μέχρι σήμερα.

Σαν πηγές χρησιμοποίησα τα βιβλία που παραθέτω στην βιβλιογραφία.

Από την έρευνα αυτή διαπίστωσα ότι η αυθεντική δημοκρατία γεννήθηκε και
λειτούργησε μόνο στην Αθήνα, από το 462 jusqu'à 322 π.Χ.
Η γέννηση και η λειτουργία της δημοκρατίας ήταν μία κορυφαία στιγμή για
την ανθρωπότητα, την οποία και σημάδεψε ανεξίτηλα.

Κατά την περίοδο της
δημοκρατίας, και χάρη στην δημοκρατία, δημιουργήθηκε όλος αυτός ο
λαμπρός πολιτισμός, που παρέμεινε κλασικός μέχρι σήμερα.
Η γέννηση όμως καθώς και η λειτουργία της δημοκρατίας καλύπτονται από
ένα πέπλο σιωπής. Αυτό δεν έγινε τυχαία, από έλλειψη επαρκών στοιχείων,
αλλά σκόπιμα, γιατί οι οικονομικά και πολιτικά κυρίαρχες τάξεις θέλησαν να
αποκρύψουν από τους λαούς το αληθινό πρόσωπο της δημοκρατίας. Για τον
λόγο αυτόν η δημοκρατία έχει φτάσει σε μας τόσο διαστρεβλωμένη και
παραποιημένη, ώστε να μην μπορούμε να διακρίνουμε καθαρά το αυθεντικό
πρόσωπό της.
Προσπάθησα, ύστερα από κουραστική έρευνα και μελέτη που κράτησε
πέντε ολόκληρα χρόνια, να βρω και να αξιολογήσω όλα εκείνα τα στοιχεία,
που θα μου επέτρεπαν να κατανοήσω τόσο την ίδια την δημοκρατία όσο και
την πρακτική εφαρμογή της.
Δεν ανήκω σε καμμιά σχολή και η μέθοδος που ακολούθησα είναι καθαρά
προσωπική, γι’ αυτό προσέγγισα και αξιολόγησα το πρόβλημα της πολιτικής
εξουσίας από την σκοπιά του απλού πολίτη.

Χρήστος Γ. Ρήγας

source